Ik schrijf augustus 2009. Een zonnige dag in Walibi World. Hard gewerkt, beren honger dus de bungalow inwoners zeiden tegen elkaar: Tijd voor patat! In een dorpje nabij Walibi World zit echt een geweldige patat boer, dus het was te doen op de fiets. Ik stapte op, en tot mijn grote schrik bleek dat mijn achterband toch redelijk zacht was. Er moest nog iemand achterop dus ja, ben een gentleman en zo. Dus ik laat iemand die band voor haar oppompen. Wat denk je. Die persoon breekt zo het ventiel af!! WTF!

We waren allemaal stil, het enige geluid was het sissen van mijn achterband die leegliep. Het volgende wat klonk was de persoon die mijn band wou oppompen met de troostende zin: “ach beetje tape…”

4 maanden later. Geen fiets, geen bereik, geen vrijheid. Tot die memorabele dag, ik weet het nog als de dag van gister. 12 december kreeg ik hem. Mijn nieuwe fiets! Leren zadel, versnellingen, remmen, trappers, 2 banden.. Alles is aanwezig! Ik moet toch nog even op pad kunnen zonder auto.

Fijne zondag, en tot morgen!
Bas